środa, 31 sierpnia 2011

Syndrom Pretensjonalnie Przemądrzałego Prelegenta

Lubisz prawić kazania? Protekcjonalnie odpowiadać na pytania? Perorować jak nakręcony?

Trzy razy TAK!?

Chyba cierpisz na syndrom PPP – Pretensjonalnie Przemądrzałego Prelegenta.

Nikt nie chce paść ofiarą krzywdzącego stereotypu, ale często sami jesteśmy sobie winni. Nie mam na myśli stereotypów rasowych, religijnych lub zawodowych. Mówię o stereotypie złego prelegenta.

1. Czy zaczynasz wszystkie prezentacje od przedstawienia planu wystąpienia, żeby słuchacze jak studenci przygotowujący się do trudnego egzaminu mogli wszystko zanotować?

2. Czy lubisz zasypywać audytorium liczbami, faktami i danymi statystycznymi?

3. Czy lubisz używać pompatycznych słów?

4. Czy zakładasz, że osoba, która pierwsza zasnęła w czasie Twojej prezentacji, prawdopodobnie spędziła całą noc na prywatce?

5. Czy w czasie wystąpienia lubisz sprawdzać co dzieje się za oknem?

6. Czy często powołujesz się na swoje wypowiedzi i artykuły sprzed kilku lat?

7. Czy denerwuje Cię kiedy ktoś chce zadać pytanie przed zakończeniem prezentacji?

8. Czy jesteś pierwszą (jedyną?) osobą, która śmieje się ze swoich dowcipów?

9. Czy nikt by nie protestował, gdybyś nagle przestał mówić?

10. Czy słuchacze tłoczą się przy drzwiach zaraz po zakończeniu wykładu... hmm... prezentacji?

Jeżeli trzy lub więcej razy odpowiedziałeś twierdząco, niestety prawdopodobnie cierpisz na syndrom PPP.

Konkluzja

Czas zejść z obłoków na ziemię. Styl i techniki prezentacji Pretensjonalnie Przemądrzałego Prelegenta nie są mile widziane nawet na wieczorowych kursach dla spawaczy.

Czas wrócić do Szkoły Dobrych Prezentacji i oduczyć się złych nawyków.

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza

Kontakt

Nazwa

Adres e-mail *

Wiadomość *