3 pytania, które zmniejszą stres przed prezentacją

Nie znam osoby, która nie czuje lekkiego zdenerwowania przed prezentacją. Nie ma się czego wstydzić. Trema to bardzo naturalne uczucie.

Odrobina zdrowej adrenaliny mobilizuje – zwiększa koncentrację i dodaje energii. To dobrze.

Z drugiej strony, nadmierny stres wywołany najczęściej brakiem podstawowego przygotowania może całkowicie sparaliżować prelegenta.

Oto trzy pytania, które warto sobie zadać przed każdą prezentacją:

1. Dlaczego to robię?

Ponieważ ktoś Cię o to poprosił? Niedobrze.

Ponieważ szef Ci kazał? Też niedobrze.

Nawet jeżeli to prawda, poszukaj czegoś co da Ci autentyczną motywację. Czy dzięki tej prezentacji zdobędziesz nowych klientów? Zachęcisz ludzi do działania? Przyśpieszysz swój awans? Nauczysz się pokonywać strach przed wystąpieniami publicznymi?

Wyznacz sobie osobisty cel i ustal sposób pomiaru sukcesu. Czy będziesz zadowolony z pięciu nowych klientów po wystąpieniu dla dwustu osób? Otrzymasz ofertę pracy dla konkurencji? Co konkretnie ludzie mają zrobić po Twoim wystąpieniu?

Jak ankieta pomaga ocenić jakość prezentacji

Na koniec moich prezentacji – zaraz po podsumowaniu najważniejszych punktów – uczestnicy otrzymują ankiety z pytaniami do oceny wystąpienia.

Czego się dowiedzieli? Czego się nie dowiedzieli? Czy informacje były przekazywane we właściwym tempie? Czy było dużo czasu na pytania? Co im się najbardziej przyda w pracy? Czego by się chcieli nauczyć w przyszłości?

Dla prelegenta i organizatora wystąpienia najważniejsza jest jakość odpowiedzi. Nie chodzi o laurki, ale o szczere odpowiedzi.

Dobrze skonstruowana ankieta nie tylko zwiększa satysfakcję z prezentacji (publiczności i prelegenta), ale pomaga też poprawić jakość kolejnych wystąpień i jest źródłem ciekawych pomysłów.

Z ankietami są dwa główne problemy. Po pierwsze, ponieważ są wypełniane na koniec prezentacji uczestnicy często wpisują tylko zdawkowe komentarze, szybko oddają i wychodzą z sali. Po drugie, jakość tych ankiet często pozostawia wiele do życzenia. Jak rozwiązać te problemy i zyskać w oczach publiczności?

Prezentacje na golasa

Na szkoleniach z prezentacji i wystąpień publicznych trenerzy czasem radzą zdenerwowanym uczestnikom, żeby przed wyjściem na scenę wyobrazili sobie swoją publiczność bez ubrań. W ostateczności tylko w bieliźnie.

Szkoleniowcy przekonują, że to skuteczny sposób na obniżenie stresu, bo nadzy słuchacze nie mogą być groźni :-)

Moim zdaniem to nie jest dobra rada.

Dlaczego? Bo trudno po takim "zabiegu" traktować publiczność poważnie.

Ludzie są bardzo wrażliwi na język ciała mimo że nie potrafią precyzyjnie opisać co on przekazuje. To jest komunikacja na emocjonalnym poziomie – intelekt w mowie ciała nie jest najważniejszy.

Jeżeli nie szanujesz słuchaczy, jak możesz ich przekonać? Jak byś się poczuł gdybyś pomyślał – tylko przez chwilę – że widzą Cię w samych slipkach?

Publiczność rzadko rzuca pomidorami

Stoisz na podium w ogromnej sali. Nie ma wolnych miejsc. Wszyscy patrzą na Ciebie. Serce bije jak młotem. Na skroniach pierwsze krople potu. Ledwo łapiesz oddech.

Za chwilę rozpoczynasz ważne wystąpienie, ale nie możesz przestać myśleć o ucieczce. Drzwi niedaleko, lekko uchylone. Może zdążysz zanim na czole wyląduje pierwszy pomidor...

Spokojnie, bez paniki! To typowe objawy tremy. Irracjonalny strach, z którym możesz sobie poradzić.

Prelegent jako lider grupy

Żeby zrozumieć mechanizm tremy, wybierz się na wycieczkę do zoo. Idź do klatki z małpami. Szybko zauważysz kto jest przywódcą stada.

Samiec alfa jest zwykle większy i bardziej zdecydowany. Siedzi wyżej od reszty zwierząt. Patrzy pewnie przed siebie. Atakuje małpy, które próbują go zdominować. Nie pozwoli bez walki odebrać sobie władzy.