Jak ocenić nie najgorszą prezentację świata

Już po wszystkim. Mówię o prezentacji.

Zrobiłeś co mogłeś i ... nie było dobrze.

Może nie było to najgorsze wystąpienie w historii świata, ale nie zdobędziesz za nie żadnej pochwały.

Po każdym wystąpieniu publicznym należy zadać sobie dwa pytania:

1. Co najbardziej spodobało mi się w moim wystąpieniu?

2. Co zrobiłbym inaczej, gdybym miał okazję wygłosić je ponownie?

Warto pamiętać, że nie ma perfekcyjnych prezentacji. Do historii klasycznych wystąpień przeszły słynne wystąpienia, w których mówcy nie mieli ani teatralnej dykcji ani donośnego głosu. Jednakże dzięki silnej argumentacji i obrazowemu językowi do dziś przypominane są jako przykłady rewelacyjnych wystąpień.

Z drugiej strony, na świecie są tysiące elokwentnych, doświadczonych i pewnych siebie mówców, których występom brakuje jednej ważnej cechy: publiczność nie czuje motywacji do jakiegokolwiek działania. Brak jasnego i inspirującego przekazu osłabia skuteczność prezentacji.

10 sygnałów ostrzegawczych w czasie prezentacji

Wyobraź sobie popularne i drogie lekarstwo, które miało każdego uczynić pięknym i mądrym, ale... niestety skończyło się na obiecankach. Co gorsza, pojawił się dokuczliwy skutek uboczny: głupia i nudna komunikacja. Taki defekt doprowadziłby to natychmiastowego wycofania produktu z rynku, prawda?

Lekarstwo, o którym mówię, to... PowerPoint.

Programy do prezentacji są wszędzie: w firmach, instytucjach, urzędach i nawet w szkołach. Kilkaset milionów aplikacji PowerPointa produkuje każdego roku kilka miliardów slajdów.

PowerPoint ma pomagać mówcom w lepszych prezentacjach, ale to, co dobre dla nich okazuje się śmiertelnie nudne dla słuchaczy. Format efektywnej prezentacji powinien być niedostrzegalny – ważna jest treść.

Natrętny styl PowerPointa zmierza do zdominowania słuchaczy. Od dominacji blisko do hegemonii i tyranii. Jest coś gorszego? Kontakt z głosowym menu operatorów sieci komórkowych? Reklamy polityczne? Telewizja?

Subiektywna ocena wystąpienia publicznego

Wiele z tego czym się zajmuję i co robią inni eksperci medialni polega na tworzeniu reguł - rób to, nie rób tego. Skrupulatnie opracowujemy listy zaleceń jak podkreślać atuty i maskować wady w czasie kontaktów z dziennikarzami.

Trenerzy medialni lubią systematyzować wiedzę i mierzyć efekty pomagając uczestnikom szkoleń stopniowo podnosić swoje umiejętności komunikacji. Czasem nawet wyobrażamy sobie, że wystąpienia medialne są dziedziną naukową jak na przykład, mechanika kwantowa lub analiza matematyczna.

Ale bywa, że życie ostro weryfikuje nasze zalecenia. Dwóch inteligentnych trenerów medialnych może mieć skrajnie odmienne zdanie o tym, co czyni znakomitego mówcę.

W ubiegłym tygodniu rozmawiałem z klientem, który jak wywnioskowałem z rozmowy miał poglądy polityczne i filozoficzne bardzo bliskie moim. Urodziliśmy się w tym samym roku, lubimy podobne filmy i nawet używamy tej samej perfumy. Szybko przeszliśmy do dyskusji nad debatą telewizyjną dwóch kandydatów na prezydenta. Moim zdaniem polityk "A" jest jednym z najlepszych mówców w Polsce.